Sepetçiler Kasrı’ında yedi gün devam edecek olan festivale dünyanın önemli ud sanatçıları katılıyor. Tarih boyunca ‘ud’un müzik yolculuğu ile ilgili seminerler, konserler ve resitallerle 31 Ekim 2010 Pazar akşamına kadar sürecek olan etkinliğin ilkiyle beraber gelenekselleşmesi amaçlanıyor. Festivalde zengin repertuarlarıyla ud sanatçılarının birbirlerinden farklı tekniklerdeki müzik anlayışlarının ve ud icralarının görsel ve yazılı kayıtlarla kalıcı, iyi bir eğitici arşiv çalışması olacak. Festivalin ilk günü Prof.Dr.Nevzat Atlığ’ın ud sanatçısı Yorgo Bacanos ile ilgili olarak verdiği konferans ve Yunanlı ud sanatçısı Periklis Tsoukalas’ın yönetimindeki ud atölye çalışması genç Türk müziği öğrencilerinin ve sanatçılarının yoğun ilgisinde gerçekleşti. Ud, telli ve perdesiz bir müzik aletidir. Arapça sarı sabır ağacı yada ödağacı anlamına gelen el-oud, 11.ve 13.yüzyıllarda Haçlı Seferleri sırasında Avrupalılar tarafından tanınmıştır. Tekne adı verilen gövdesi, göğüs (kapak), sap kısmında burgular ve tellerle beş ana bölümden oluşur. Teknesi yaprak biçiminde ahşap levhalardan maun, erik, ceviz, kayısı, pelesenk gibi ağaçlardan yapılmaktadır. Sesinin kaliteli olması için kapağın kuru ladin ağacından yapılması gerekir. Tellerin tınılanması için ‘mızrap’ adı verilen eski zamanlarda kartal kanadından (telek) yapılan bir nevi pena, günümüzde sağlam plastik malzemeden de yapılmaktadır. Perdesiz bir enstrüman olan ud, geniş bir ses aralığına sahiptir. Enstrüman çalınmadığı zamanlarda çok iyi muhafaza edilmeli ve temiz tutulmalıdır. Güneş görmeyen bir yerde ve yüzüstü yatık halde icra edilmey, beklemelidir.

 Sayfayı Yazdır

 Arkadaşına Tavsiye Et