Liseden sonra hukuk öğrenimine başlar.1859 yılında okulu bitirir ve memur olarak çalışmaya başlar. Sıkıntılı dönemleri sırasında 1862 yılında memurluktan ayrılan ve St Petersburg Konservatuarına yazılan  Çaykovski, Nicolas Rubinstein ’dan dersler alır. Piyano derslerine devam eder.

       1865 yılında sanatçı konservatuarı bitirdikten sonra Moskova Konservatuarına armoni öğretmenliği yapmaya gider. Bu arada Madam Von Meck adında zengin bir kadın Çaykovski’nin banisi olur ve maddi olarak onu destekler. Birinci senfonisi olan “Kış Rüyaları” halk motifleri barındıran bir bestedir ama ilgi çekmez. İkinci senfonisi “Küçük Rusya” da pek rağbet görmez.

         Bu dönemde kardeşlerinin zoruyla istemediği biriyle evlendirilir. Ama bu evlilik ruh halini bozar ve hastaneye yatırılır. Hastanede banisi Madam Von Meck’den aldığı mektuplar sayesinde toparlanır ve dördüncü senfonisini besteler. Dördüncü senfonisi dehalk arasında ilgi çekmez. İlk bölüm fazlasıyla uzun bulunur, ikinci kısım ise bale müziğine benzetilir. Çaykovski banisi olan Madam Von Meck ile hayatı boyu hiç karşılaşmaz. Melankoli, canlılık ve  dini hislerin karıştığı Çaykovski’nin müziği Slav halk müziğinin etkilerini taşımaktadır.

     Çaykovski senfonileri dışında opera da yazmıştır. “Yevgeni Onyegin” ve “Maça Kızı” bilinen operalarındandır. En beğenilen eserlerinden olan “ Romeo  Juliet ” fantezi üvertürü 1869 yılında yazılmış, sanatçı daha sonra birkaç defa üzerinde değişiklik yapmıştır.

      Çaykovski’nin bale müzikleri de senfonileri kadar dikkat çekmiştir. “ Kuğu Gölü ” , “Uyuyan Güzel” baleleri bale tarihinin en güzel eserlerindendir. Ayrıca “Fındıkkıran” suiti de bir bale olarak bestelenmiştir. Bunlardan başka Slav Marşı, İtalyan Kapriçiyosu da sevilen eserleridir. Keman ve piyano konçertoları da besteleyen sanatçı oda müziği alanında da pek güzel eserler vermiştir.

     1880 yılı Çaykovski için iyi geçer. Banisi sayesinde beğenilen eserler yaratır.  Rusya’nın iyi bestecileri arasına girer. Tüm Avrupa’da sevilen bir sanatçı haline gelir. Bu dönemde banisi Madam Von Meck’in mali durumu bozulur ve Çaykovski ile ilişkisini kesmek zorunda kalır. Bunun üzerine çok üzülen sanatçı Amerika’ya gider. Orada çok iyi karşılanır. Bu arada ingiltere’de Cambridge Üniversitesi’nde fahri profesör ilan edilir. Hiç durmadan konserler veren ve beğenilen Çaykovski altıncı senfonisini besteler. Bu ölmüş bir dostuna yazılmış veda şarkısıdır. O kadar dokunaklı ve güzel bir eserdi ki isim bulmakta zorlandı. Sonunda “Pathetique Senfoni” ismini verir. Bu senfoni Çaykovski’nin yazdığı son eser olur. 1893 yılında koleradan hayatını kaybeder.

 Sayfayı Yazdır

 Arkadaşına Tavsiye Et