Malzeme olarak akağaç tercih edilir. Boyu yaklaşık olarak 1.3metredir. Gövdesinde 8 adet delik ve 10 adet tuş vardır.

 
       Ağır ve büyük boyutlu bir  çalgıdır. Bu nedenle çalan kişi fagotu boynuna asarak kullanır. Çalan kişi sol elini çalgını üst kısmına yerleştirir, bas ve kanat perdeleri kontrol eder. Sağ el ise çalgıyı alttan tutarak alt bölümdeki perdeleri kontrol eder.

 
   Fagotun ilk ortaya çıkışı 16.yy a dayanmaktadır. 17.yy da ise çalgının gövdesinin uzun olması kullanım zorluğu yarattığından dolayı gövdenin ikiye katlanması düşünülür. Bu enstrüman 19.yy da gövde ikiye katlanmış olarak günümüzdeki biçimine kavuşmuştur artık .

 
    Fagot çizme, bas ve kalak adı verilen kısımlardan üretilir. Kanat bölümünün üstüne “s” biçimli metal, ince bir boru monte edilir. Bu boruya çift kamışlı ağızlık takılır. Ses bu iki kamışın titreşimi sonucu elde edilir.

 
   Fagot, klasik müzik orkestraları nda solo olarak görev alan bir çalgıdır. Ayrıca klarneti bas perdeleri devralarak destekler. Fagot hem bas sesler hem de orta sesler enstrümanıdır. Fagotu solo olarak özellikle kalın ve orta sesli pasajlara ayrı ve hoş bir etki verir. Senfoni orkestralarında ve oda orkestralarında yaygın olarak kullanılmaktadır.   

 
    Fagot 18.yy a kadar solo olarak çalınmıştır. Mozart dönemine kadar sadece 4 perdesi kullanılan fagot için zamanla tüm perdelerinin kullanılacağı besteler yapılır ve çalgı daha işlevsel bir hale getirilir. Bu enstrüman çok düşük ve yüksek sesleri çalma kapasitesi olan bir çalgıdır. Besteciler fagot  eserleri ni genellikle solo ve esprili parçalar yaratmışlardır.

Eğlendirici, neşeli ve rahat geçişli bir sese sahiptir. Yanısıra hüzünlü, ve duygusal pasajları da güçlü şekilde verebilir. Örnek olarak Stravinski’nin “Rite of Spring” eseri dinlenebilir.  Ayrıca Vivaldi, Wagner ve Berlioz gibi ustalar fagot için eserler yaratmışlardır. Mozart ise bir konçerto yazmıştır.

 Sayfayı Yazdır

 Arkadaşına Tavsiye Et