Kuyruk bölümü ise son kısmıdır. Flüt, 20.yy ’la kadar sert bir ağaç olan abanoz ağacı ndan üretilirken sonraları nikel, gümüş gibi madenlerden üretilmeye başlamıştır.

   Flütün blok flüt, yan flüt gibi farklı özellikte olanları vardır. Blok flütler okullarda öğretilen tek müzik aletidir. Yan flüt ise farklı çalış ve tutuş biçimiyle romantik hoş ses tınıları veren bir çalgıdır. Orkestralarda da yeri olan flüt hem solo hem de eşlikçi olarak görev almaktadır.

  
     En eski flüt bilindiği kadarıyla M.Ö.2. yy’a dayanmaktadır. Mezopotamya’da oraya çıktığı sanılır. Bu flüt hayvan kemiğinden yapılmış, ilkel bir çalgıydı. Flütün esas gelişimi 1840 yılı civarında Alman flüt yapımcısı tarafından kromatik sistemin geliştirilmesiyle olmuştur. Bu sisteme Boehm sistemi adı verilir. Bu sistem sayesinde flütteki ses delikleri akustik olarak doğru şekilde yerleştirilmiştir. Bunun yanı sıra deliklerin her birine kapaklar konularak deliklerin kontrolü sağlanmıştır.

 
      Flütün tutuşu sol el baş kısmında sağ el ise kuyruk kısmında olacak biçimdedir.  Flütün baş kısmında bulunan ağızlık dudağa dayanarak parmaklarla ses delikleri açılıp kapatılarak çalınır.

 
    Flüt,  orkestralarda solo ve eşlik görevindedir. Sesi ise sopranodur. Flütün kullanım alanı oldukça geniştir. Hızlı ve yavaş tempoları ve ezgileri başarılı biçimde çalabilir. Eşlikçi rolünde bile kendini gösterebilen bir çalgıdır. Flüt pek çok parçaya ve enstrümana uyum gösterebilen bir alettir. Üç oktavlık bir sese sahiptir. Flütte en ince sesler solo olarak rahatsız edici derecede ince olduğundan dolayı sololarda kullanılmamaktadır.  Flütle sadece tremolaların flütle çalınması imkansızdır.

 Sayfayı Yazdır

 Arkadaşına Tavsiye Et