Küçük yaşta piyano dersleri alır ve erken yaşta babasının teşvikiyle beste yapmaya başlar. Edebiyat ve müzik Schumann için iki ayrı ama paralel gelişme alanı olmuştur.

      Schuman, annesinin ısrarıyla hukuk okumaya başlar ama fazla dayanamayarak okulu bırakır ve piyano dersleri almaya başlar. Piyano hocasının evinde kalır ve hızlı bir şekilde ünlü bir virtüöz olmak için çalışmaya başlar. Parmaklarını hızlandırmak için bir makine bulur ve bu makinede parmaklarını hızlandırmaya çalışır. Ancak parmağını sakatlayınca virtüözlük hayallerinden vazgeçmek zorunda kalır ve besteciliğe yönelir. Her şeye rağmen artık hem tanınmış bir sanatçıdır hem de müzik üzerine makaleler yazmaktadır.

        1832 yılı Schumann,  Abegg varyasyonları, Kelebekler ve bunların yanı sıra  iki piyano sonatını aynı yıl içinde yazar. Daha sonraki yıllarda piyano öğretmeninin kızı Clara ile evlenmek ister fakat hocası izin vermez. Çünkü Clara konserler veren başarılı ve ünlü bir besteci ve piyanisttir. Birçok zorluktan sonra sonunda evlenirler. Evlendikten sonra 140 tane aşk şairleri nin şiirlerini şarkı olarak besteleyen Schuman bu türde çok başarılı eserler vermiştir. Ama büyük bir bestecinin bu tip şarkılarla uğraşması dedikodulara neden olur. Ertesi sene sanatçı enstrümantal müzikler besteler. Bir sonraki yıl ise oda müziği besteler. 1841 yılında bestelediği ünlü eserlerinden dördüncü senfoni meşhur eserlerindendir.  1843 yılında Leibzig Konsevatuarına kompozisyon hocası olur. Bu dönem içinde “Cennet ve Peri” eserini yaratır. Goethe’nin Faust’undan bir parçayı oratoryo haline getirir. Sanatçı çok istemesine rağmen bir türlü opera yazamaz.

       Opera yazma isteği ve uğraşları biraz hafiflediğinde piyano ve yaylı sazlar için triolar, koro parçaları yazar. “Gençler için Albüm” de birçok piyano etüdünü toplar.

     Schuman gittikçe asabi bir hal almaya başlar. Kendi gibi müzisyen olan karısı Clara ise sürekli konserler vermek için çeşitli şehirlere gider. Buralarda Schuman’ın eserlerinin çalmaktadır. Schumann 1854’de iyice melankolik olur, hastalığı artmıştır. Beste yapamamaya  başlamıştır. İntahar etmeye çalışır ama kurtarılır ve hastaneye yatırılır. Artık kimseyi tanımaz olur. İki yıl hastanede kaldıktan sonra 1856 yılında sanatçı öldükten sonra Schumann’ın değerini insanlar Clara ve Brahms sayesinde anlarlar.

 Sayfayı Yazdır

 Arkadaşına Tavsiye Et