FUNK

Sınırlı anlamında funk, poliritmik ve vurmalılardan oluşan minimum melodi ve maksimum senkopasyonun kullanıldığı Afrika kökenli bir  dans müziğidir. Altmışlı yıllarda James Brown ’dan başlayıp tüm dünyada kendisine yer edinmiştir. Ritimlerindeki bazı basitleştirmelerle disco’nun temelini oluşturmuştur.

DİSCO

Yetmişli yılların en popüler dans müziği olan disco , insanları dans pistinde tutmayı ve sürekli ritmik bir biçimde salınmalarını hedefler. Diskotek ve kulüplerin altmışlı yıllardan beri var olmalarına rağmen disco müziği asıl patlamasını yetmişli yıllarda yapmıştır. Disco müziği FM Rock’unun dans karşıtı tutumuna bir tepkidir. İlk olarak New York’ta dans edilecek parçalar arayan disc-jokeyler tarafından ortaya çıkarılmış ve kısa sürede plak şirketleri bu alana yönelerek dünya çapında  milyonlarca plak satmışlardır.

REGGAE

1960’lı yılların sonunda Jamaika’da dans ritimlerinin yeni bir biçimi olarak ortaya çıkmıştır. Ancak bu terim, Afro-Caribbean müziği ile Amerikan ritm and blues ‘dan alınan öğeleri de içermektedir. Jamaika’dan dünyaya yayılan bu tür kısa bir süre sonra korno, klavyeliler, davul, elektrogitar ve kontrbas düzenlemeleriyle özgün bir biçim almış ”Ska” adıyla da anılmaya başlanmıştır. Reggae’nin ayır edici özelliği, çalgısal işlevlerin değiştirilmesiyle elde edilmiştir. Gitar ritim çalgısı olarak kullanılmış, davullar karmaşık çapraz ritim ve aksanları sağlamıştır.

Nitelikli pop müziği yapan tanınmış icracı ve bestecilerin ve toplulukların hepsinden söz etmek mümkün değildir. Kabaca şunlar sayılabilir; James Brown, Ray Charles, Aretha Franklin, Bob Dylan, Joan Baez, Elton John,  Bob Marley, Frank Sinatra, David Bowie  ya da Beatles, Simon and Garfunkel, The Supremes