Arp 14. yy.’da ince ve uzun gotik biçimini alır. Rönesans döneminde Ortaçağ’daki genel biçimini korumuş ama tel sayısı 24′ten 43′e çıkmıştır. Solo ve eşlik çalgısı olan arp 16. yy.’ın sonlarında orkestraya girmiştir. Arp, günümüzdeki 47 telli ve çift pedallı biçimini alana kadar pek çok biçimden geçmiştir. Yunan ve Roma’da yaygın olarak kullanılmış bir enstrümandır.

      Dik konumda yere oturan bir alet olan arp, herhangi bir alet kullanmadan, parmaklarla çeşitli uzunluktaki tellerin çekilmesi ve bırakılmasıyla sesler elde edilerek çalınır. Günümüzde kullanılan arp 47 telden oluşur ve 7 tane de pedalı vardır. Üçü sol ayak için, dört tanesi de sağ ayak içindir. Pedallar bemol ve diyezleri çalınabilmek için kullanılır.

   Arp enstrümanı , hem ezgi hem de armoni çalabilen ender enstrümanlardandır. Orkestralarda solo ve eşlik görevindedir. Arp, seslerinin karşılığı olan yedi pedalın tutturulduğu oluk haznesi, çınlama kasası, sütun ve konsoldan üretilmektedir. Arp çalan kişi çaldığı sırada sürekli enstrümanı akort etmek zorundadır. Ayrıca çalan kişinin kolları uzun olması gereklidir. Parmaklarının güçlü ve duruşunun dik olması gerekmektedir.

     Arp genel olarak orkestralarda çok yaygın kullanılan bir enstrüman değildir. Genelde solo olarak çalınır. Düşük sesi nedeniyle büyük orkestralarda pek rastlanmaz. Genelde oda müziği orkestralarında yaygın kullanılır. Ayrıca solo olarak da dinlenmektedir. Dünyaca ünlü besteciler Claude Debussy ve Maurice Ravel ’in arp için besteleri meşhurdur.

      1899 yılında önemli eserlerinden “Pavana pour une İnfante Defunte” ü besteler. Başarılı bulunur. 1904 yılında bestelediği “Fa majör kuarted” ile kendini göstermiştir. 1907’de ise “Histoires Naturelles” bestesi ise büyük ses getirmiştir. Bu dönemlerde Debussy ile eserlerinin benzerliği dikkat çeker. Bu yıl içinde “Rapsodie Espagnole”, “L’heure Espagnole” ü besteleri. 1912 yılında ise “Daphnis et Chloe” isimli bale eserini bitirir.

      Birinci Dünya Savaşı’na katılan sanatçı rahatsızlanarak geri döner ve İle de France’da bir villa alır ve geri kalan hayatını burada geçirir. “La Valse”, “L’enfant et les Sortlege” gibi eserlerinin burada yazmıştır.

     1928 yılında Amerika’ya konser gezisi için gider ve çok beğeni alır. Bu arada balerin İda Rubinstein ile tanışır ve onun için herkesin bildiği bestesi olan “Bolero”yu besteler. Bolero aynı yıl içinde Paris’de çalınmış ve çok büyük başarı ve beğeni toplamıştır.

      Ravel’in son önemli eseri 1931’de biten iki tane piyano konçertosu dur. Son bestesi ise insan sesi ve piyano için bestelenmiş “Don Quichotte a Dulcinee” isimli üç parçalık şarkı takımıdır.

   1932 yılında Paris’de araba kazası geçiren Ravel’in  sonradan bir takım rahatsızlıkları çıkar ve beyin ameliyatı geçirir. Bu ameliyattan 9 gün sonra 1937 yılında ölür.

      Maurice Ravel hayatı çok düzenli yaşamıştır. Sakin, şiddetli arzuları olmayan bir kişiliği vardı. Ravel’den 12 yaş büyük olan Debussy ile müziklerinin benzerliği dikkat çekiciydi ama derin ayrılıklar da vardı.Debussy’nin hakim olduğu dönemde Ravel kendini gösterebilmiş, başarısını ortaya koyabilmiştir. Ravel, post impresyonist etkiler taşıyan bestelere imza atmıştır. Ravel’in müziğinde etkilendiği  İspanyol müzisyen Satie’nin ve Viyana valslerinin de etkileri hissedilir. Bu etki Ravel’e kendi besteleri için bir başlangıç noktası oluşturmuştur. Birçok eleştirmene göre Ravel’in müziğinin temel taşları İspanyol müziği, hiciv havası, vals ve impresyonizm etkileridir. Sade, çocuksu tarzı herkesi büyülemiştir.